Margar hliðar rafmagns.
Eiturefnaúrgangur, sem valdið getur sjúkdómum eða öðrum óþægindum, er tvímælalaust umhverfismengun. Nýlegar rannsóknir leiða æ meiri líkur að því að rafsegulsvið hverskonar geti haft alvarleg áhrif á heilsu og líðan fólks og jafnvel valdið krabbameini. Því er ekki fráleitt að tala um rafmagnsmengun. En hvernig hefur rafmagn áhrif á heilsu fólks ? Er hugsanlegt að nálægð rafspennuvirkja geti valdið heilsuskaða nálægra íbúa. Nokkuð langt er síðan bóndi á Austurlandi kvartaði undan því að kýrnar hans hefðu misst nytina eftir að háspennumastur með nokkur þúsund volta flutningslínu var reist skammt frá fjósinu hans. Kýrnar hættu að mjólka og títt var að þær létu fang fyrir utan óróleika í skepnum sem bónda tókst ekki að fá neinn botn í. Hann taldi að raflínurnar yllu skaðanum og vildi fá sinn skaða bættan eða línurnar fluttar burt. En hvarvetna rakst hann á vegg. Engin ráðamaður vildi hlusta á kvartanir hans og forstöðumenn rafveitna töldu þetta hina mestu firru. Bóndi þessi er alls ekki eina dæmið. Sagan um “Fishpond³ er klassískt dæmi þar sem fjallað er um áhrif raflína á byggðarlag og heilsu fólks. Fishpond er lítið þorp í Dorset S-Englandi. Árið 1967 reistu yfirvöld háspennulínu nálægt þorpinu og lágu línurnar yfir nokkur hús. Nokkru eftir að línurnar voru teknar í notkun fóru íbúar að kvarta undan alls kyns óþægindum sem þeir áttu erfitt með að útskýra. Flestir kvörtuðu undan tíðum höfuðverk, slappleika og svefntruflunum en töluvert var um að fólk talaði um hjartsláttartruflanir og minnisleysi. Tilfellið var að sumir upplifðu það að “detta út³ (black-out) augnablik eða jafnvel falla í yfirlið. Íbúar voru ekki alveg sáttir við þetta og lögðu málið fyrir yfirvöld en þar var öllum dyrum lokað. Þeir gáfust þó ekki upp og loks tókst að vekja athygli fjölmiðla á þessu og þá byrjaði ballið. Það sýndi sig að þegar íbúar lýstu þeim líkamlegum áhrifum sem nálægðin við rafmagnið hafði þá fóru að berast bréf hvaðanæfa að úr heiminum. Fólk frá Frakklandi, Bandaríkjunum, Þýskalandi og víðar, sem bjó undir eða nálægt raflínum hvort sem um var að ræða jarðlínur eða loftlínur, hafði nákvæmlega sömu sögu að segja og lýstu sömu áhrifum af nálægð raflínanna eins og íbúar Fishpond.Hvað veldur.
En hvað var að gerast? Raflínurnar sem liggja yfir Fishpond bera 400Kv. eða 400.000 volt. Áhrifin frá slíkri línu eru tvennskonar, annarsvegar er um að ræða segulsvið og hinsvegar rafsvið eða rafgeislun. Oftast er talað um rafsegulsvið sem samnefnara fyrir geislun og segulsvið en nauðsyn er á að aðgreina hér að milli. Rafgeislun frá slíkri línu er umtalsverð og gerðu íbúar Fishpond það í auglýsingaskyni fyrir sinn málstað að láta mynda sig fyrir neðan línurnar með flúrsent ljósapípu upprétta í átt að línunum. Og hversvegna? Jú pípurnar lýstu daufu ljósi sem nægt hefði til að lesa við. Rafgeislun er mæld með mælieininguni volt per meter, V/m og er það spennufall yfir metra í lofti. Geislunin dofnar í öfugu hlutfalli við fjarlægð frá aflgjafa og er eingöngu háð spennu. Vitað er að rafsegulsvið í þeirri stærðargráðu sem er undir háspennulínum geti myndað strauma í líkamanum upp á tíunda hluta úr míkróamperi sem samsvarar straumstyrk í rafmagnsdeyfingu sem tannlæknar víða erlendis hafa notað. Segulsvið er ólíkt rafsviði. Segulsvið myndast við leiðara ef straumur fer um hann og er háð straummagninu (amper). Segulsvið er mælt í Tesla eða Gauss. Fyrir nokkru birtist grein í bresku blaði þar sem lýst var andláti þriggja einstaklinga. Allir dóu þeir úr hvítblæði sem væri ekki í frasögu færandi nema af því að þeir bjuggu allir í sömu götu. Og ekki nóg með það heldur voru húsin sem þeir bjuggu í eins byggð og sváfu allir þrír á sama stað í húsunum. Þetta vakti töluverða athygli, en enn meiri athygli vakti það að rafmagnsinntak húsanna var í vegg herbergjanna. Fjöldi slíkra dæma er til en ekki er samt auðséð hvernig tengsl eru á milli heilsufars og áhrifa frá rafmagni. Krabbamein, þá sérstaklega hvítblæði hefur verið tengt áhrifum rafmagns. Það er jú vitað að krabbameinsfrumur hafa óeðlilega rafhleðslu miðað við heilbrigðar frumur en hversvegna er ekki vitað. Fólk er misjafnlega næmt fyrir áhrifum rafmagns og svo virðist sem tími skipti miklu máli. Ef gengið er t.d. framhjá ramagnstæki eru áhrifin engin en ef setið er tímunum saman eða sofið í rafsegulsviði er hættan meiri. Fjöldi dæma er til um fólk sem fær höfuðverk eða óþægindi í nærveru rafmagnsofna eða annara rafmagnstækja. Óþægindi geta verið höfuðverkur, þurr húð, kláði, þurr háls og tíð hálsbólga, óþægindi í nefi, jafnvel verkir í vöðvum og liðamótum sem lýsa sér ekki ósvipað liðagigt. Fjöldi kannana hafa verið gerðar sem sýna fylgni milli rafmagnsáhrifa og krabbameins. Einnig hefur komið í ljós að magn melatonins í líkamanum minnkar við áhrif frá segulsviði en hormónið melatonin er framleitt af heilakönglinum sem er kyrtill neðarlega í heilanum. Melatonin hefur mikil áhrif á líkamsklukkuna og stýrir meðal annars svefnþörf. Í vökuástandi er lítið melatonin í líkamanum en í svefni er það talsvert meira. Skortur á melatonin orsakar truflun á svefni meðal annars. Sannast hefur að melatonin hægir á skiptingu krabbameinsfruma og seinkar þannig vexti æxla. Jafnframt er maletonin grundvallarefni til framleiðslu hormónsinns serotonins sem meðal annars er mikilvægt fyrir boðskiptaflutning í heilanum. Það má geta þess einnig að víða erlendis er farið að nota efnið melatonin sem bætiefni og hefur það reynst vel við svokallaðir þotuveiki sem getur komið upp hjá fólki sem flýgur í gegn um tímabelti og ruglar þannig líkamsklukkuna.Frá frændum vorum..
Eins og í mörgu öðru eru Svíar framarlega á þessu sviði. Nefnd, sem fjallar um þessi mál í Svíþjóð (Sweden's National Electrical Safety Board) NESB, hefur nýlega sent frá sér skýrslu þar sem lagt er til að skólar, leikskólar og dagheimili verði ekki byggð á stöðum þar sem segulsvið er yfir bilinu 2 -3 mG (milliGauss er mælieining fyrir segulsvið) og vilja þar með samþykkja staðal sem lagður er til af “The National Energy Administration³. Það er álit nefndarinnar að þó að samhengi milli rafsegulsviðs og hvítblæðis í börnum sé ekki sönnuð séu líkurnar sterkar. Þessi niðurstaða er byggð á nýlegum faraldursfræðilegum rannsóknum Dana, Svía og Finna. Jafnframt ályktar nefndin að líkur á tengslum milli óreglulegrar viðveru í segulsviði og krabbameins séu hugsanlegar líkur á milli segulsviðs á heimilum og krabbameins í fullorðnum séu ekki miklar. Nefndin (NESB) hefur einnig í hyggju að leggja til að mörk á segulsviði hjá almenningi verði ekki hærri en sem nemur 2,5mG - 10mG. Athugun á hvaða kostnað slíkur staðall getur haft í för með sér stendur yfir og ætlunin er að gefa út upplýsingar um raf og segulsvið og hvernig fólk getur dregið úr óæskilegum áhrifum af rafsegulsviði. (Skýrslu nefndarinnar “Magnetfelt och Cancer 1993³ er hægt að fá hjá Stefan Villa, Elsäkerhetsverket (NESB), Box 1371, S-11193, Stockholm, Sweden. Það má geta þess að greinarhöfundur hefur mælt segulsvið í heimahúsi (við hlið spennistöðvar) allt að 8 mG utan álagstíma. Í fyrirtæki þar sem krabbameinstilfelli kom upp mældist segulsvið í kring um viðkomandi nokkuð stöðugt um 10 mG. Hvort hér er um tilviljun að ræða skal ósagt látið.Frá USA...
Rafsegulsvið frá raflínum er víða áhyggjuefni eins og t.d. í Bandaríkjunum. Málaferli gegn rafmagnsframleiðendum og dreifingaraðilum eru vinsæl þessa daganna. Leonard Glazer frá Flórida missti konu sína úr sjaldgæfu afbrigði hvítblæðis (chronic myelogenous leukemia eða CML). Hann þjáist núna sjálfur af sama sjúkdóm og kennir hann um raflínum sem liggja framhjá svefnherbergisglugganum á húsi hans. Lögfræðingar Glazers flytja málið á þeirri forsendu að rafmagnsfyrirtækið (Florida Power & light Co) hafi ekki varað hjónin við hugsanlegri hættu sem stafaði af raflínunum og mikilvægum upplýsingum um áhrif rafmagns á heilsufar fólks hafi verið haldið leyndum. Lögfræðingar félagsins neita hinsvegar öllum sakargiftum og segja að engar sannanir liggi fyrir um samhengi milli krabbameins og rafsegulmengunar. Vandamálið er gífurlegt. Ef tækist að sanna á afgerandi hátt samhengi á milli sjúkdóma eins og krabbameins og rafsegusviðs mundi málsóknum fjölga mikið og sennilega ættu flest rafmagnsfyrirtæki a.m.k. í Bandaríkjunum í vök að verjast.Fleiri hliðar...
En það er ekki bara húsrafmagnið sem er hættulegt. Ýmsar rannsóknir á radíóbylgjum sýna svo ekki sé um villst að margar hættur eru á ferðinni. Í dag er mikið rætt um hættur af farsímum. Farsímar nota mjög háa senditíðni og er loftnet farsímans oft staðsett á enda tólsins. Robert Kane er rafmagnsverkfræðingur og fyrrum starfsmaður Motorola Inc. Kane vann við tilraunir á nýrri tegund farsíma og þurfti þar af leiðandi að nota farsímann mikið. Ekki fyrir löngu veiktist Kane og fannst þá heilaæxli sem var fjarlægt. Það sem vakti athygli var að æxlið var staðsett rétt ofan við hægra eyra á sama stað og loftnet tilraunafarsímans bar við. Þetta er bara eitt mál af fjölmörgum sem talin eru rekjanleg til notkunar farsíma. Rannsóknarstofa Dr. Om Gandhis í háskólanum í Utha, Salt Lake City sem rannsakað hefur rafgeislagleypni (absorbtion) líkamsvefja við geislun á tíðnisviði farsíma, fundu út að gleypni 1 g líkamsvefja (maximum peak specific absorption rate (SAR)) sé 0,17W/kg miðað við 0.6 w útgeislun. Tilgreind hættumörk í Bandaríkjunum eða ANSI/IEE staðall segir til um að hámark rafgeislagleypni (SAR) megi vera 1.6W/kg á þessu tíðnisviði Það má lesa úr rannsóknum Dr. Oms Gandis að farsímar ættu að vera hættulausir. En Dr. Om Gandhi hefur verið harðlega gagnrýndur fyrir þessar niðurstöður. Dr. Niels Kuster hjá tæknirannsóknarstofnun Svissneska ríkisins í Zurich hefur nefnilega komist að allt annari niðurstöðu. Við verstu skilyrði mælir Dr. Kuster rafgleypni (SAR) 5,3 W/kg sem er margfalt meira en tilgreint hámark. Það hefur nefnilega umtalsverð áhrif hvernig haldið er á símanum og hversu fast símanum er þrýst upp að eyranu.Rafmagnsstríð?
Hernaðarlegt gildi rafgeislunar hefur verið skoðað og virðast Rússar framarlega í þeim tilraunum. Tilraunir Rússa sem nefndar hafa verið “Woodpecker³ eru athyglisverðar. Árið 1976 uppgötvuðu radíoáhugamenn í Bandaríkjunum geysi sterkar radíóbylgjur á stuttbylgju sem púlseruðu á 10 Hz (10 sveiflur á sek.) Við eftirgrennslan varð mönnum ljóst að þær stöfuðu frá sjö risa loftnetum sem höfðu verið sett upp í Kiev, sem er í um 20 km. fjarlægð frá Tsjernobyl. Senditíðnin var á bilinu 3,26 til 17,54 Mhz (milljón sveiflur á sek.) sendiorkan var áætluð 14 milljón wött. Mesti manngerði sendistyrkur sem vitað er um. Loftnetunum var beint að N-Ameríku, Bretlandi, V-Evrópu, Ástralasíu og Mið-Asíu en ekki Sovétríkjunum. Tilgangur merkjanna hefur aldrei verið gefin upp af yfirvöldum. Hugsanlega hefur þetta verið einhverskonar radar eða notað til að hafa samskipti við kafbáta. Einn er þó möguleikinn sem sérfræðingar hermála hafa velt fyrir sér og er hann óhugnanlegur, nefnilega að verið sé að reyna að hafa sálfræðileg eða líffræðileg áhrif á fólk í þessum löndum. Þessi tíðni bylgjanna 10 Hz er sami og alfa heilabylgjur í fólki og jafnframt talið að geti haft víðtæk áhrif á taugakerfi manna. Skráð hafa verið einkenni fjölda fólks sérstaklega í Bandaríkjunum og Kanada þar sem kvartað er undan höfuðverkjum, óróleika, þreytu, svefnleysi, oft með óeðlilegri suðu í eyrum. Einkenni þessi byrjuðu að gera vart við sig ca. 2 árum eftir að Woodpecker hóf sendingar. Það þarf ekki að spyrja að því að hermálayfirvöld Bandríkjanna voru sannfærð um aðtilgangur Woodpecker væri að minnka getu fórnarlamba til ákvarðanatöku, valda pirringi og auka krabbameinstíðni í viðkomandi löndum.Hættur í híbýlum.
En víkjum nú aftur að húsrafmagninu. Rafgeislun frá veitulínum eins og t.d. Búrfellslínu er umtalsverð og hafa sumir leitt að því líkur að ekki sé öruggt að búa í innan við 200-500m fjarlægð frá slíkum línum. Það sem færri gera sér þó grein fyrir er að á heimilum getur myndast mikil rafgeislun. Ein ljósapera getur geislað umtalsvert eða u.þ.b. .8-15 V/m í 20 cm fjarlægð (háð perustærð). Ef við skoðum t.d. dæmigerða hillusamstæðu með járngrind og að sjónvarp sé í einni hillu og hljómflutningstæki í annari og eins og svo oft er ekkert tæki jarðtengt. Rafgeislun í 2,5m fjarlægð mælist ca. 8-12 V/m og eykst eftir því sem nær dregur. Geislunin er nánast jöfn í samsvarandi fjarlægð frá hillusamstæðu. Hátalarar og útisjónvarpsloftnet geisla þá frá sér á sama styrk og jafnmikið þó slökkt sé á tækjunum. Slíkt magn geislunar er talið geta valdið pirringi ásamt húðvandamálum og höfuðverk og jónajafnvægi lofts raskast. Slík einkenni koma þó ekki nærri alltaf fram. Við að jarðtengja sjónvarp og stereotæki hverfur þessi geislun nánast alveg. Annað er að borðlampar og ljósaperur geta geislað töluvert frá sér og oft meira ef slökkt er á viðkomandi lampa. Það á sér eðlilega skýringu. Ef rafmagnskló á lampa snýr þannig að lifandi endi úr innstungu fer rakleiðis í glóðaþráð peru verður útgeislunin frá öllum þræðinum og er þá rafgeislunin16-30 V/m í 20 cm fjarlægð í stað 8-16 V/m. Ef hinsvegar kveikt er á perunni fellur spennan yfir þráðinn og geislun verður helmingi minni. Það hefur vakið athygli greinarhöfundar hversu spónaplötur dreifa rafgeislum. Ef rafmagnslögn liggur í eða við millivegg úr spónaplötum geislar veggurinn allur frá sér jöfnu rafsviði. Það sem er verst við spónaplöturnar er hve erfitt er að ná þessu úr plötunum, það gengur einfaldlega ekki að jarðtengja þær eins og málm því spónaplötur leiða ekki rafmagn. Segulsvið hegðar sér öðruvísi. T.d. er lítið segulsvið frá tækjum sem er slökkt á, ef nokkuð. Mesta segulsvið í heimahúsum er frá stofninntaki rafmagns og rafmagnstöflu, örbylgjuofnum og eldavélum (í notkun), nálægt sjónvarpstækjum, stereotækjum, tölvuskjám, vatnsrúmum (þegar kveikt er á elementi) og útvarpsvekjaraklukkum. Það getur valdið óþægindum að sofa í segulsviði frá slíkri klukku, því viðvera er löng ca. 7-9 tímar og hún oftast staðsett við höfuðið. Lítið er hægt að gera við segulsviði. Mikið mál er og dýrt að skerma það af og því ráðlegast ef vitað er af sterku segulsviði í einhverjum hluta íbúðar að forðast langtíma viðveru á þeim stað og alls ekki að sofa þar. Athyglisvert er að áhugamenn um rafmagnsmengun hafa leitt að því líkur að hið svokallaða gersveppaóþol stafi af einhverju leiti af áhrifum rafsegulsviðs. Það hefur nefnilega vakið athygli þessara manna að í matjurtargörðum sem eru nálægt raflínum þrífst sveppagróður sem skemmir grænmetið betur en annarsstaðar. Það er þó ekki verið, rannsakað.Hvað er til ráða.
Húsrafmagn er riðstraumur á tíðninni 50Hz. Rök hafa verið færð fyrir því að það sé orsök allra vandamála varðandi rafmagnið. Hagnýtt gildi riðstraums umfram jafnstraum er þó mikið því einfalt mál er að breyta spennustyrk úr nokkur þúsund voltum niður í 220 V með span-eiginleika riðstraums. Heyrst hafa þær raddir að heppilegra væri að hafa rafmagnið á hærri tíðni, t.d. 400 Hz eins og notað er í flugvélum. Eða jafnvel að breyta riðstraum í jafnstraum áður en hann fer inn til notanda. Slíkar breytingar væru gríðarlega kostnaðarsamar og verður ekki hlaupið í neitt slíkt nema að vandlega athuguðu máli.Rafmagn til lækninga.
En rafmagn hefur líka jákvæðar hliðar umfram það að vera aflgjafi. Margar tilraunir hafa verið gerðar til að nota rafmagn til lækninga. Professor Bernard Watson við St. Bartholomew's sjúkrahúsið í London gerði tilraunir með að hindra vöxt æxla með veikum rafstraum. Hann hefur einnig gert tilraunir með að flýta fyrir beingræðslu með því að setja bein sem er að gróa í segulsvið á hárri tíðni mótaða með lágtíðnipúlsum. Slík meðferð er nú víða notuð í margvíslegum útfærslum. Athyglisverðar eru tilraunir sem hafa verið gerðar með að láta afklipptan fingur (kjúku) vaxa í sína upprunalegu mynd með því að setja fingurinn reglulega í segulsvið af ákveðinni tegund. Hér er um flóknar tilraunir að ræða en þær lofa góðu. Sérstaklega þar sem börn eiga í hlut. Við rannsóknir á fólki, sem hefur svokallað rafmagnsóþol hefur margt merkilegt komið í ljós. Fólk með mikið ofnæmi hefur greinst með ofnæmi fyrir rafbylgjum jafnt sem efnum ýmisskonar. Tilraunir Dr. Jean Monro sem nú veitir forstöðu sjúkrahúsinu í Breakspear í Abbots Langley, Hertfordshire, Englandi leiddu margt merkilegt í ljós. Til að rannsaka rafbylgjuofnæmi sjúklinga var sett upp tilraunastofa sem var skermuð af gagnvart utanaðkomandi rafbylgjum, svokallað Fariday búr. Sjúklingur var prófaður með tækjum sem gátu gefið frá sér rafbylgjur á tíðnisviðinu 0,1 Hz og upp í 10 GHz (þúsund milljón sveiflur á sek.). Viðbrögð sjúklings voru prófuð við lægstu tíðni og tíðnin síðan hækkuð smátt og smátt. Læknir var á staðnum og skráði hann líðan sjúklings. Greinileg ofnæmisviðbrögð voru skráð hjá flestum sjúklingum en tíðnin, sem sjúklingar voru viðkvæmir fyrir, var mjög einstaklingsbundin. Annað sem kom í ljós var að ofnæmissjúklingar sem urðu fyrir áreiti ofnæmisvalds (efnis) byrjuðu að gefa frá sér radíóbylgjur og gátu þær orðið mjög sterkar. Einn sjúklingur sem prófaður var sagði þá sögu að nýi bíllinn hans væri stöðugt að bila. Hann bilaði nánast alltaf á sama stað, í mestu umferðinni á leiðinni heim. Viðgerðarmenn sem komu á staðinn áttu ekki í neinum erfiðleikum með að gangsetja bílinn og fundu þeir aldrei neitt að. Við rannsókn kom í ljós að díselreykur sem viðkomandi hafði ofnæmi fyrir kom af stað rafbylgjum í líkama mannsins. Geislunin var sterk og svo einkennilega vildi til að tölvustýrð kveikja í bílnum hans notaði stýripúlsa á svipaðri tíðni og truflaðist hún af útgeislun mannsins. Annað merkilegt sem þessar rannsóknir leiddu í ljós var að hægt var að finna tíðnisvið sem lagaði einkenni ofnæmis. Dr. Monro notfærði sér því þá vitneskju sem Prof. Jacques Benveniste hjá INSERM rannsóknarstofunni í París uppgötvaði um rafsegulminni vatns. Uppgötvunin byggðist á því að ef vatn í gleríláti var sett í rafsegulsvið á ákveðinni tíðni og síðan mælt með mjög næmum mælitækjum kom í ljós að vatnið mundi tíðnina. Minni vatnsins gat varað í allt að 2 mánuði ef ekkert annað rafsegulsvið hafði áhrif. Sjúkling, sem þjáðist af ofnæmi, var gefið vatn sem hafði verið rafsegulmagnað á tíðni sem virkaði róandi á ofnæmi hans og merkilegt nokk sjúklingurinn fann bata. Einnig voru gerðar tilraunir með að vekja efnis ofnæmi í sjúklingum, mæla síðan rafbylgjurnar sem líkaminn gaf frá sér, gefa sjúkling samsvarandi tíðni en þó180 gráður út úr fasa við líkamsbylgjurnar. Við það löguðust ofnæmiseinkennin. Á þessu sviði hefur þróast lækningaaðferð svokölluð “Bio Resonance Therapy³ og hefur hún skilað mjög áhugaverðum árangri í lækningum á ofnæmi meðal annars. Rannsóknir Prof. Benveniste sýndu einnig að allt efni gefur frá sér rafbylgjur á mismunandi tíðni háð efnissamsetningu. Hómópatar hafa notfært sér þá vitneskju með því að geisla vatn með tíðni ákveðinna efna og gefið í stað lyfja með undraverðum árangri. Það má geta þess svona í framhjáhlaupi að ein svokölluð yfirsveifla eða yfirtónn sem getur myndast í húsrafmagni er 300 Hz (mjög dauf) á sér efnissamsvörun í fræðum hómópata sem er fosfór en það er baneitrað.Framtíðin.
Það er alveg ljóst að við stöndum á þröskuldi nýs tíma í efnis og eðlisfræði. Nýjar uppgötvanir leiða æ betur í ljós að skilningur okkar á eðli efnis og rafmagns er mjög takmarkaður. Við athugun á næmni mannslíkamans við rafsegulsviði hefur komið í ljós að heilaköngullinn er aðal nemi líkamans á rafsegulbylgjur. Þeir sem hafa kynnt sér “esoterisk³ fræði vita að heilaköngullinn er talinn gegna mikilvægu hlutverki fyrir andlega skynjun mannsinns útávið. Eftilvill stöndum við á þröskuldi nýrra uppgötvana á sviði ESP. Greinarhöfundur er sannfærður um að eftir ca. 40 ár verði viðhorf almennings til okkar tíma svipað og okkar til aldamótamanna sem voru rétt að stíga sín fyrstu skref í notkun rafmagns. Við leitum enn skilnings á orku líkamans og alheimsorkunnar. Kannski erum við að horfa gegnum skráargat inn í framtíð sem felur í sér möguleika á meðvituðum fjarskiptum án hjálpartækja, lækningum án uppskurða, án lyfja og síðast en ekki síst án aukaverkana. Fólk gerir sér æ betur grein fyrir því að jörðin er ein stór lífvera og líklegt er að hún hafi sínar orkustöðvar eins og maðurinn og jafnframt orkubrautir. Þær séu nauðsynlegar jörðinni en kannski ekki eins hollar mönnum. Þetta gætu verið svokallaðir “Svartir straumar³ (Black Streams) eða “Geopathic stress field³ sem er fyrirbæri sem tengist orkubrautum jarðar. Brautir þessar hafa verið kallaðar jarðárur hér á landi og eru mjög áhugavert fyrirbæri. Enn er ekki alveg vitað um eiginleika og áhrif þessara jarðára en allt bendir til að þær hafi mikil áhrif á heilsufar fólks og að þetta sé eitthvað sem maðurinn verður að læra að þekkja til að lifa í sátt við móðir jörð. En meira um það síðar...Helstu heimildir: “Electromagnetic Man³ eftir Cyril W. Smith og Simon Best.
“Microwave news³ jan/feb '94.
“International Journal Of Alternativ & Complementary Medicine³ Jan '94
Valdemar Gísli Valdemarsson
höfundur er rafeindavirkjameistari
og áhugamaður um umhverfismál.
Greinin birtist í tímaritinu Nýir tímar.